KORUNAKLI BİR SOKAK MI, YOKSA TEHLİKELİ BİR YUVA MI?- 2
2: Sıradan Bir Gündü, Her Zamanki Gibi Yağmurlu... "Allah'ım, çok yorgunum... diye kendi kendine sızlandı Taufan eve yürürken. Bugün pastacılık kursu olduğu ve okuldan çıkıp oraya geçtiği için eve normalden çok daha geç bir saatte gelebilmişti. Yağmur vardı ve yalnız olmak da kötüydü, normalde aynı liseye gittikleri için Blaze ve Duri'yle birlikte olurdu. Sonunda eve gelebilmenin mutluluğuyla derin bir iç çekti ve anahtarını çıkarıp, yuvaya soktu. Diğerlerinin çoktan geldiğini tahmin ediyordu ama hiç onları umursayacak halde değildi açıkçası... "Hoş geldin Taufan!" Duyduğu ince sesin sahibine baktı, güçlükle gülümsemeyi başarırken hafifçe el salladı. "Hoş buldum... Sen de hoş geldin Emily..." "Çok yorgun görünüyorsun." dedi kız gülümseyerek. "Çünkü öyleyim." dedi Taufan sızlanmamak için kendini tutarak ve salonun kapısından içeri baktı. "Assalamualaikum... Hali, neden bana öyle bakıyorsun?" "Ne?" diye sordu Halil...