Embéria Aéris

 21 (Final): Bir Sabah Erkenden... "Gempa, bir şey sorabilir miyim?" diye sordu Emily heyecanlı ama sessiz bir şekilde ve şaşkınlıkla başını sallayan Gempa'yı mutfağa sürükledi. "Ah... Bir sorun mu var? Diğerleri seni rahatsız mı etti?" Gempa şaşkınlıkla kaşlarını çatarken, Emily hızla çevreyi kontrol etti. Kimsenin olmadığından emin olunca, alçak sesle, "Hali'yi sahil götürmem gerek..." dedi. Hafifçe zıplarken, beklenti dolu gözlerle Gempa'ya baktı. "Lütfen lütfen lütfen, götürebilirim değil mi?" Gempa kıkırdadı. "Olabilir, benim açımdan bir sorun yok. Ama onu Taufan'dan ayırman gerek. O ikisi en son birlikte uyuyorlardı—dün gece Hali'nin telefonunda bir şeyler yaparken uyuyakalmışlar sanırım." "Ah, o sorun değil." Emily sırıttı ve gururlu bir ifadeyle duruşunu dikleştirdi. "Onu ikna ederim ben." Gempa gülümseyerek, koşarak yukarı çıkan Emily'nin arkasından baktı. "Sanırım gerçekten de o...

 2: Sıradan Bir Gündü, Her Zamanki Gibi Yağmurlu... "Allah'ım, çok yorgunum..." diye kendi kendine sızlandı Taufan eve yürürken. Bugün pastacılık kursu olduğu ve okuldan çıkıp oraya geçtiği için eve normalden çok daha geç bir saatte gelebilmişti. Yağmur vardı ve yalnız olmak da kötüydü, normalde aynı liseye gittikleri için Blaze ve Duri'yle birlikte olurdu. Sonunda eve gelebilmenin mutluluğuyla derin bir iç çekti ve anahtarını çıkarıp, yuvaya soktu. Diğerlerinin çoktan geldiğini tahmin ediyordu ama hiç onları umursayacak halde değildi açıkçası... "Hoş geldin Taufan!" Duyduğu ince sesin sahibine baktı, güçlükle gülümsemeyi başarırken hafifçe el salladı. "Hoş buldum... Sen de hoş geldin Emily..." "Çok yorgun görünüyorsun." dedi kız gülümseyerek. "Çünkü öyleyim." dedi Taufan sızlanmamak için kendini tutarak ve salonun kapısından içeri baktı. "Assalamualaikum... Hali, neden bana öyle bakıyorsun?" "Ne?" diye sordu...

   20. Bölüm: Yine hep Birlikteyiz, Her Zaman Olduğu Gibi! "Assalamualaikum~! Biz geldik~!" diye bağırdı Taufan oldukça gür bir sesle, eve girerken. Halilintar'ı taşıyor olmasına rağmen son derece dinçti ve eve en önde girmişti. "Waalaikumusselam... Eh? Halilintar'a ne oldu?" diye sordu Iman şaşkınlıkla ve kuşkulu bakışlarla Taufan'ı süzdü. "Yoksa onu öptün ve gerçekten bayıldı mı?" ( Gizli not: Taufan bir keresinde sırf şaşırtmak, biraz da gıcık etmek için Halilintar'ı öpmüştü ve Halilintar bunu yaptığında önce onu öldürmek, sonra da yatağına gidip bayılmak istediğini söylemişti .) "Hayır abla, saçmalama!! Kendisi bayıldı tabii ki..." Taufan uzun bir aradan sonra ilk defa kahkahalarla güldü ve Halilintar'ı Gelap'a, biraz endişeli gözüken Iman'a ve kıs kıs gülen Emily'e gösterdi. "Tamam inandım, kendisi bayılmış." dedi Iman sessizce gülerek. "Ablaaa, rica etsem sadece bakmak yerine onu alabilir misin...

 19. Bölüm: Nova ve Blizzard "Hah, sizi zayıflar. Bir de üçüncü kademeyle gösteriş yapmaya çalışıyorsunuz. Ne komik..." diye gözlerini devirdi Noir ve Halilintar'ın enerjisini daha da hızlı çekmeye başladı. Çocuğun acı içinde dizlerinin üzerine çökmesine aldırmadan, onun acıdan titreyen bedenini süzdü ve kötücül bir biçimde gülümsedi. "Za-zayıf mı?!" Blaze'in sağ gözü seğirirken, yumrukları alev aldı. Küçümsenmeye asla gelemezdi. "Zayıf kimmiş görürsün şimdi!" Ais yerinde zor duran, savaşmak için yanıp tutuşan ikizine bakarken, yüzü ifadesizdi. "Aslında haklı." dedi kötüye hak vermiyormuşçasına kayıtsızca. "Ne?!" Blaze ani ihanetin etkisiyle, hayal kırıklığıyla ikizine baktı. Sonra şoku üzerinden hızla atarak, "Ben zayıf DEĞİLİM DEDİM!" diye patladı. "Beni sinirlendirme gıcık soğuk kutup ayısı!!" Ais tekrar buz yayını oluştururken, sakin fakat kışkırtıcı bir şekilde, "Doğruyu söylüyorum." dedi. Blaz...

Aslında hikaye yazılıydı ama bir şaşkınlıktır edip sildim :'( tekrar yazmam gerekti. 18: Yeniden Başlamak "Hali... Uyanman gerek." Halilintar uyanmamak için elinden geleni yaparken, kendisine seslenen kişinin de kendisini uyandırmak için elinden geleni yaptığının farkındaydı. Sadece uyumak ve uyumak istiyorum , diye düşündü inleyerek ve başını yastığına gömdü. Neredeyse sızlanırcasına bir sesle, "...Ne?" diye sordu. "Git başımdan Gem..." "Ama kalkmalısın." dedi Gempa kararlılığını hiç kaybetmeden. Bir süre duraksadıktan sonra sessizce, "Gerçekleri öğrendik." diye ekledi. "Tamamını." "Biliyorum..." Bitkince elini kaldırdı, oda karanlık olmasına rağmen elindeki siyah desenleri görebiliyordu. "Omzundaki yanık izinin de onunla alakası var mı?..." diye sordu Gempa, sağ omzuna dokunarak. "Eh, öyle de denebilir..." Yavaşça doğruldu ve odaya baktı. "Neden yatağımda değilim?..." Gempa kaşlar...

 Bu hikaye, 'Halilintar'ı Yenebilir Misiniz?' hikayesinin devamıdır. Rövanş: Emily'i Yenebilir Misiniz? Pikachu (yazıyor...) Rövanş istiyorum Emily dari Scienza (çevrimiçi) Ne Hali İyi misin???? Saat sabahın altısı, bilmem görüyor musun Pikachu (yazıyor...) Umurumda değil BİLMEM GÖRÜYOR MUSUN Emily dari Scienza (yazıyor...) Gıcık Hali Ne rövanşı bu Pikachu (yazıyor...) Geçen günkü yere gel Emily dari Scienza (yazıyor...) İyi Bir süre sonra ikisi de geçen gün buluştukları ormandaydı. Belki de burası, Kayıp Fırtına'da Halilintar'ın sığındığı ormanın başka bir bölümüydü, kim bilebilirdi ki? "Evet Hali. Ne rövanşı bu?" diye sordu Emily kahverengi gözlerini ona dikerek—kimse saat altıda dışarı çıkmak istemez, sosyal kelebek Emily de öyleydi. Yani, çağıran kişi Halilintar olduğu için daha sinirliydi, çünkü 'çok sevgili' arkadaşı başka bir saat yokmuş gibi altıda gelip duruyordu. "Şöyle diyelim: bu sefer seni yeneceğim." dedi Halilintar onu...